Με το πρόσχημα της υπεράσπισης της Πατρίδας τα μέτρα Λιτότητας συνεχίζονται

Πολύ συχνά ο Πρωθυπουργός και στελέχη της κυβέρνησης επαναλαμβάνουν την άποψη, πώς η απόφαση που πήραν για την ψήφιση του 3ου μνημονίου και των άγριων νεοφιλελεύθερων μέτρων είναι αποτέλεσμα της ευαισθησίας  που τρέφει για την πατρίδα. Πρόκειται για μια ιδεολογική άποψη η οποία αναπτύχθηκε αμέσως μετά την ψήφιση του μνημονίου, τόσο εντός του κυβερνητικού επιτελείου όσο και ανάμεσα σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ

Η Κυβέρνηση από την άλλη δίνει την εντύπωση πώς ανακάλυψε το ζήτημα της πατρίδας από τα μέσα του 2015 και μετά, τι συνέβη και αποκτήσαμε αυτήν την ευαισθησία μετά την ψήφιση του μνημονίου; Όταν εξηγούσαμε πώς η εφαρμογή των μνημονίων και των αντιλαϊκών μέτρων  διαλύουν τις ανθρώπινες, τις εργασιακές  και τις οικογενειακές σχέσεις δεν σήμαινε δηλαδή πως διαλύεται και η συνοχή της ίδιας της πατρίδας μας; Όταν η συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής συνεχίζει να διώχνει τα παιδιά μας στο εξωτερικό δεν διαλύεται η πατρίδα και τα μελλοντικά στηρίγματα της ανάπτυξης της; Όταν η εφαρμογή των μέτρων λιτότητας με πρόσχημα το σώσιμο της πολύπαθης πατρίδας στερεύει από ρευστό την αγορά και τα νοικοκυριά, κλείνοντας έτσι τους μικρομεσαίους και διαλύοντας τη μικρομεσαία οικονομία αυξάνοντας έτσι την ανεργία δεν διαλύεται  η πατρίδα;

Η εργατική τάξη λέει «όχι» στο 3ο μνημόνιο

     

   

Τα μέτρα που η κυβέρνηση επεξεργάστηκε και πρότεινε κυρίως στο ασφαλιστικό κάτω και από την πίεση τον δανειστών προκάλεσαν ένα μεγάλο κύμα αγανάκτησης στην ελληνική κοινωνία και στην εργατική τάξη, αυτή ήταν κυρίως η αιτία που ανάγκασε την ηγεσία της ΓΣΕΕ να κηρύξει 24ωρη κινητοποίηση μαζί και με το κορυφαίο συνδικαλιστικό όργανο των δημοσίων υπαλλήλων την ΑΔΕΔΥ. Ήταν η πρώτη απεργία μετά της εκλογές του Σεπτεμβρίου και δεν είχε περάσει ούτε ενάμισης μήνας από την εκλογή της καινούργιας κυβέρνησης και η απόφαση είχε ληφθεί από τα μέσα Οκτωβρίου.

Μετεκλογικά είχε αναπτυχθεί ένας μεγάλος προβληματισμός μεταξύ των αγωνιστών, όπου αυτοί και να βρίσκονταν για την στάση που θα κρατούσε η εργατική τάξη και γενικότερα η ελληνική κοινωνία μετεκλογικά, εφόσον είχε ψηφίσει το ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που είχε δηλώσει προεκλογικά πως θα ψηφίσει μνημόνιο και θα έπαιρνε μέτρα που θα έθιγε τα ασφαλιστικά δικαιώματα, το ερώτημα που προέκυπτε ήταν, κατά πόσο οι εργαζόμενοι και το σύνολο της κοινωνίας θα αντιδρούσαν στην εφαρμογή τέτοιων μέτρων;

Τα μέτρα της κυβέρνησης αιτία κοινωνικών αντιδράσεων

Τα μέτρα της κυβέρνησης αιτία κοινωνικών αντιδράσεων 

Μετά τις εκλογές είχε αναπτυχθεί η αντίληψη ότι, παράλληλα με την εφαρμογή του 3ου  Μνημονίου θα θέταμε σε εφαρμογή ένα παράλληλο πρόγραμμα που βέβαια δεν θα ήταν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, άλλα θα ήταν σε θέση  να αμβλύνει τα πιο αιχμηρά σημεία της μνημονιακής πολιτικής που θίγουν τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα της κοινωνίας και όπου θα μπορούσαμε να υλοποιήσουμε και πιθανά μέτρα προνοιακού χαρακτήρα. Μ’ αυτή την αντίληψη είχαν καμφθεί οι αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματος και μεταξύ τον μελών του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι προσπαθούσαν να πείσουν τα πιο προβληματισμένα μέλη του κόμματος

Αυτή ήταν η αρχική ιδέα για να συμφωνήσουν στην εφαρμογή του 3ου  Μνημονίου. Αγνοώ τον άκαιρο προβληματισμό, δηλαδή  το εάν το 3ο  Μνημόνιο είναι πιο απεχθές από τα άλλα η όχι και τονίζω ότι και μόνο ότι είναι μνημόνιο είναι απεχθές και οφείλουμε να δώσουμε μάχη για την ακύρωση του όπου μπορούμε στηριζόμενοι στις οργανωμένες δυνάμεις της εργατικής τάξης και της δυνάμεις του εργατικού κινήματος γενικότερα. Ο λόγος είναι ότι, κάθε μνημόνιο είναι αντικοινωνικό και διαλύει της εργασιακές σχέσεις και την κοινωνική συνοχή. Είναι από αυτά που θα σχίζαμε και θα ακυρώναμε με έναν νόμο, σε ένα βράδυ άλλα δυστυχώς όχι μόνο δεν το σχίσαμε, άλλα επιδιώκουμε να το υλοποιήσουμε…. εμείς μια κυβέρνηση που η πλειοψηφία της είναι από την αριστερά και να θυμίσω ότι ένα τέτοιο μνημόνιο θα το υλοποιούσε καλύτερα ένας Βενιζέλος ένας Σαμαράς και όχι μια κυβέρνηση με πλειοψηφία την αριστερά.

Γιατί οδηγηθήκαμε σε αυτήν την οδυνηρή Συμφωνία;

Μία Οδυνηρή  συμφωνία 

Μετά το βροντερό ΟΧΙ πού ακούστηκε από το κέντρο τής Αθήνας μέχρι την άλλη άκρη τού πλανήτη, επηρέασε και ξύπνησε ανέργους, και εργαζόμενους, κυρίως φρέσκα  στρώματα τής νεολαίας πού τα είδαμε για πρώτη φορά να βγαίνουν στο πεζοδρόμιο και στις συγκεντρώσεις τού ΟΧΙ στην πρόταση των δανειστών 

 Το Δημοψήφισμα   και μερικά συμπεράσματα 
Από την στιγμή πού ελήφθη η απόφαση για δημοψήφισμα η μηχανισμοί τής αντίδρασης ενεργοποιήθηκαν για την ακύρωση του, με έναν μονότονο τρόπο ακούγαμε από παντού, “δεν ήταν αναγκαίο”, “βάζει σε δοκιμασία την ΕΕ”, μας οδηγούν στο grexit,  από το στρατόπεδο αυτών πού ζητούσαν την ανατροπή των μνημονίων και με κάθε τρόπο θέλουν να δώσουν το δικαίωμα στην εργατική τάξη, τούς ανέργους, τούς φοιτητές, και γενικά  τα καταπιεσμένα στρώματα να εκφραστούν η απόφαση έγινε δεκτή με κύματα ενθουσιασμού, μέρα με την ημέρα ώρα με την ώρα η δυναμική τής σύγκρουσης μεγάλωνε και προς το τέλος λίγες ώρες πριν το δημοψήφισμα είχε σφυρηλατηθεί ένα μεγάλο και πλατύ μέτωπο όχι μόνο ενάντια στο ΟΧΙ αλλά και ενάντια σε ότι πολιτικά  υποστήριζε και έκφρασε το ναι  

Οι Φυσικοί Σύμμαχοι τού ΣΥΡΙΖΑ ξανά στο πεζοδρόμιο

                         Οι Φυσικοί Σύμμαχοι τού ΣΥΡΙΖΑ ξανά στο πεζοδρόμιο                                     

Πάντα πιστεύαμε ότι τα μεγάλα στηρίγματα τής Κυβέρνησης τής Αριστεράς δεν ήταν η επικοινωνιακή ικανότητα τού Πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομίας κ Βαρουφάκη αλλά η διάθεση στήριξης της κοινωνίας, δηλαδή οι φυσικοί της σύμμαχοι  που είναι οι Έλληνες και οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, μας ικανοποιούσε πολιτικά  το γεγονός ότι η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση με κάθε τρόπο ενίσχυε και ενθάρρυνε τής αυθόρμητες κινητοποιήσεις πού ξεπετάγονταν σε πολλές πόλης τής Ελλάδας και τής Ευρώπης, η συνέχεια δεν ήταν τόσο ενθαρρυντική και από την μεριά τού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από την πλευρά τής κυβέρνηση για την συνέχιση των κινητοποιήσεων, 

 Ίσως γιατί υπερεκτιμήσαμε τής επικοινωνιακές δυνατότητες μελών τής κυβέρνησης και πιστεύαμε ότι με μια πιο επεξηγηματική γλώσσα θα έπειθαν τούς θεσμούς για τής σωστές εκτιμήσεις της κυβέρνησης για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, για τούς πεινασμένους, και τούς ανέργους, με αυτόν τον τρόπο έσπειραν ψευδαισθήσεις για την ''ανθρώπινη'' πλευρά των θεσμών και την ''ευαισθησία'' τούς και ότι μπορούν να ''κατανοήσουν'' την πραγματική κατάσταση και να προχωρήσουν σε μία κάποια χρηματοδότηση τής ανθρωπιστικής κρίσις,  δεν σταματήσαμε να γράφουμε και να τονίζουμε ότι τα ''λεφτά πρέπει να βρεθούν από την αποκάλυψη τής διαφυγής κεφαλαίων και το σταμάτημα τής ρεμούλας των Ελλήνων καναλαρχών και τον τόσο χρόνον κρατικοδίαιτης τους οικονομικής αφαίμαξης, κάνοντας εργολαβίες υπερεκτιμώντας τες και χρεώνοντας το κράτος, και η αποκάλυψη τής φοροκλοπής πού συντελείτε δεκαετίες τώρα στην χώρα, και είναι ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσουμε χρήματα για το πρόγραμμα τής Θεσσαλονίκης, 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Αναδημοσίευση από την Σοσιαλιστική Έκφραση 

ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΥΞΙΑ;

ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΥΞΙΑ;

 

Αναδημοσιευμένο από την Σοσιαλιστική Έκφραση

του Κώστα Στουμπιάδη, 9/4/2015
Η ακαμψία του επιτελείου της Ε.Ε έχει φέρει σε σύγχυση και εν μέρει σε οικονομική ασφυξία την ελληνική κυβέρνηση, ζητώντας της και  κάνοντας συνεχώς πολιτικές  υποχωρήσεις και αθετώντας  ή μεταθέτοντας χρονικά για την υλοποίηση τους βασικά κομμάτια  του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, ελπίζοντας κατά αυτόν τον τρόπο σε μια πιθανή χαλάρωση  της νομισματικής  ασφυξίας που έχει φέρει στην κυβέρνηση η Ε.Ε.
Η αναζήτηση οικονομικής στήριξης από άλλες οικονομικές υπερδυνάμεις χρησιμοποιώντας το εναλλακτικό χαρτί χρηματοδότησης αρκετά καλά μέχρι τώρα και απειλώντας την οικονομική ευρωπαϊκή  χρηματοδοτική μονομέρεια, έχει όμως δημιουργήσει ερωτήματα για το κατά πόσο μπορεί να  τραβήξει μία τέτοια κίνηση η κυβέρνηση και αν   έχει πραγματική διάθεση να βρει ανεξάρτητες πηγές χρηματοδότησης ή μπλοφάρει.

Αυτό που διαπιστώνουμε όλοι είναι ένας αγώνας οικονομική αντοχής της κυβέρνησης που-πιεζόμενη τόσο  από το ευρωπαϊκό αλλά και από το εσωτερικό μέτωπο-,  έχει να δει χρήματα στα ταμεία της από τον Αύγουστο του 2014. Ωστόσο είναι υποχρεωμένη να πληρώνει τις υποχρεώσεις της εσωτερικά και να συνεχίζει να πληρώνει  τις οικονομικές υποχρεώσεις προς τους δανειστές, την ίδια στιγμή που πολλές επιχειρήσεις καθημερινά στο τέλος της ημέρας εξάγουν τα χρήματα τους σε ευρωπαϊκές τράπεζες των Γερμανία, Λουξεμβούργου,Μ.Βρετανίας, που τους εγγυώνται οικονομική εγγύηση και ασφάλεια.